Δευτέρα 30 Ιουνίου 2008
Πέμπτη 19 Ιουνίου 2008
η πορτουλα
ξυπνησα
το βραδυ ειχα δει οτι ετρεχα με τα παλια μου spikes ετσι οπως ηταν πριν 6 χρονια ετρεχα βραδυ στο γηπεδο με βρεγμμενο tartan ετρεχα οι προβολεις φωτιζαν μουντα και ανεπαρκως το σταδιο ειχα αγχος ετρεχα στη κερκιδα ο θειος μου με εβλεπε με κομμενη την ανασα επρεπε να τα παω καλα επρεπε να μην τον απογοητευσω ο θειος μου ειναι γυμναστης και απαιτητικος την προηγουμενη μερα δεν ειχα φαει παλι αυτο δε μετρουσε ετρεχα ετρεχα αλλα δεν ηξερα γιατι ημουν μονη στο σταδιο ουτε καν ο θειος με εβλεπε απλα εγω ετρεχα μονη στο μεσαιο βρεγμενο γκουλουαρ βραδυ η ατμοσφαιρα πυκνη υγρη μουντη με εστιβε για να χωρεσουν τα πνευμονια μου να παρουν αερα εκει περα επρεπε απο καπου στο σκηνικο του μαυρου ουρανου να ανοιξω μια πορτουλα να βγει μερος απο τον υγρο πηχτο αερα της ατμοσφαιρας αντοιστοιχος σε χωρητικοτητα με το χωρο που ισα ισα θα καταλαμβαναν τα πνευμονια μου να φουσκωσουν για να αναπνευσω δεν υπηρχε πουθενα πορτουλα ετρεχα και εψαχνα το υποτειθεμενο πορτακι ετρεχα και τα πνευμονια μου ξεφουσκωναν η υγρη πηχτη μουντη ατμοσφαιρα συνεχιζε να ειναι υγρη μουντη πηχτη πηχτη μαυρη με τεσσερις τρεμαμενους νυχτερινους προβολεις να παρακολουθουν τη συνεχομενη αργη αλλα με επιταχυνση υποχωρηση του στερνου μου σε δευτερολεπτο μου ηρθε μια ιδεα για τη πορτουλα ηταν απο πανω μου ενα αναλαφρο πεταρισμα πιο πανω μου αλλα ξεγελαστηκα νομιζω ισως δεν ειδα γιατι θα εχανα χρονο γιατι ετρεχα και συνεχισα να τρεχω
το βραδυ ειχα δει οτι ετρεχα με τα παλια μου spikes ετσι οπως ηταν πριν 6 χρονια ετρεχα βραδυ στο γηπεδο με βρεγμμενο tartan ετρεχα οι προβολεις φωτιζαν μουντα και ανεπαρκως το σταδιο ειχα αγχος ετρεχα στη κερκιδα ο θειος μου με εβλεπε με κομμενη την ανασα επρεπε να τα παω καλα επρεπε να μην τον απογοητευσω ο θειος μου ειναι γυμναστης και απαιτητικος την προηγουμενη μερα δεν ειχα φαει παλι αυτο δε μετρουσε ετρεχα ετρεχα αλλα δεν ηξερα γιατι ημουν μονη στο σταδιο ουτε καν ο θειος με εβλεπε απλα εγω ετρεχα μονη στο μεσαιο βρεγμενο γκουλουαρ βραδυ η ατμοσφαιρα πυκνη υγρη μουντη με εστιβε για να χωρεσουν τα πνευμονια μου να παρουν αερα εκει περα επρεπε απο καπου στο σκηνικο του μαυρου ουρανου να ανοιξω μια πορτουλα να βγει μερος απο τον υγρο πηχτο αερα της ατμοσφαιρας αντοιστοιχος σε χωρητικοτητα με το χωρο που ισα ισα θα καταλαμβαναν τα πνευμονια μου να φουσκωσουν για να αναπνευσω δεν υπηρχε πουθενα πορτουλα ετρεχα και εψαχνα το υποτειθεμενο πορτακι ετρεχα και τα πνευμονια μου ξεφουσκωναν η υγρη πηχτη μουντη ατμοσφαιρα συνεχιζε να ειναι υγρη μουντη πηχτη πηχτη μαυρη με τεσσερις τρεμαμενους νυχτερινους προβολεις να παρακολουθουν τη συνεχομενη αργη αλλα με επιταχυνση υποχωρηση του στερνου μου σε δευτερολεπτο μου ηρθε μια ιδεα για τη πορτουλα ηταν απο πανω μου ενα αναλαφρο πεταρισμα πιο πανω μου αλλα ξεγελαστηκα νομιζω ισως δεν ειδα γιατι θα εχανα χρονο γιατι ετρεχα και συνεχισα να τρεχω
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
